Köşe Yazılarım YAZ VEDASI | YAZ VEDASI |
|
Yitip giden gün, yarını müjdelemekte… O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler, Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile, Utanılacak bir şey değildir ağlamak, Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık, Korkulacak bir yanı yoktur aşkların, Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar, Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla, Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin, Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman, Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman, Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla, O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi, O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar, Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri, Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de, Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel, Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından, Issız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de, Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine, İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de, Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar, Issızlığa teslim olmazdı sahiller, Sen gittikten sonra yalnız kalacağım. Evet Sevgili, diyor Can Yücel şiirinde… Ve yitip giden günün geride bıraktığı acıyı ama beraberinde getirdiği yarını hatırlatırcasına. Yarınlarınızın sevdiklerinizle dolu geçmesi ve ahrete sizi taşıyacak birikimler oluşturmanız niyazıyla…
3.25 Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
