| İSTANBUL TÜRKÇESİ ( YUMUŞAK G'NİN OKUNUŞU-SÖYLENİŞİ ) |
|
Türkçenin en güzel konuşulduğu, ses yapısı olarak en iyi örneklerinin sergilendiği ağız olarak kabul edilen İstanbul ağzı, birçok söyleme özelliğinin sergilendiği ağız olarak da bilinmektedir. Türkçe aslında, ilkokuldan beri öğrendiğimiz şekliyle, yazıldığı gibi okunan bir dil değildir. Yazıldığı gibi okunmadığına en iyi delillerden birisi, ağzımızdan üç farklı şekilde çıkan, hece ve kelime başlarında bulunmayan “ğ” harfidir. Türkçede harf yutulması yoktur. Ancak dilimizde, ses değişimlerine, özellikle İstanbul ağzı’nda sıkça rastlanır. Yazı diline en yakın konuşma ağız olan İstanbul ağzının söyleyiş özellikleri aşağıdaki gibi sıralanabilir: 1.Türkçede “Ğ” harfi üç farklı şekilde okunur: a)“Ğ” kendinden önce gelen sesli harfi uzatır. Örnek: Yazılış Okunuş ağaç a:aç öğretmen ö:retmen sığınak sı:ınak yağmur ya:mur b) “Ğ” harfinden önce “e” ve “i” sesleri geliyorsa, “ğ” harfi, bu seslilerden etkilenir ve “y” sessizi şeklinde ağzımızdan çıkar. Örnek: Yazılış Okunuş Eğitim eyitim İğne iyne Beğenmek beyenmek Leğen leyen c)“Ğ” harfi, kendisinden önce ve sonra gelen yuvarlak seslilerden etkilenip, belirsiz bir “v” harfi şeklinde ağzımızdan çıkar. Yazılış Okunuş Boğaz bo:(v)az Soğan so:(v)an Döğüş dö(v)üş |
| Sonraki > |
|---|















Duru Türkçe